Onlangs werden mij een aantal
dingen duidelijk, geïnspireerd door bepaalde woorden van Joyce Meyer.
Zij was lange tijd aan het
bidden dat haar man Dave, zou veranderen, want ze had zo’n moeite met hem. Op
een gegeven moment zei God tegen haar ‘Dave is niet het probleem’. O…… wie dan wel, we zijn immers maar met z’n
tweeën.......
Wij denken vaak: als hij maar
zus… als zij maar zo….. als ik maar geld had…. als ik maar gezond was…. als ik
werk zou hebben….. als ik……. vul maar in.
Eén van die dingen was bij mij
‘als ik maar slank was, dan zou ik wel me wel gelukkig voelen.
Op mijn 16e begon
mijn eetstoornis en daar heb ik meer dan 30 jaar last van gehad (eerlijk is
eerlijk, het blijft een zwakke plek). Ik weet wat het is om behoorlijk stevig
te zijn en ik weet wat het is om te mager te zijn. Het bizarre was dat ik toen
ik mager was, nog steeds moe, futloos, ongelukkig, ontevreden enz. was. Mijn
gewicht was wel veranderd, maar mijn karakter was nog steeds dezelfde.
Ik was nog steeds trots,
zelfingenomen, egoïstisch en zo kan ik nog verschillende dingen opnoemen.
Zo ging het ook in de
kerkelijke gemeente. Ik had meer nodig dan dat gegeven werd, ik kreeg dingen te
horen die ik niet wilde horen, ik werd niet gezien, de dingen die ik graag
binnen de gemeente wilde doen, werden afgewezen….. maar zo wenste ik niet
behandeld te worden. Ik had immers gelijk! Een mail inzake het einde
lidmaatschap was gauw geschreven. We betrokken God hier wel bij, zeker weten,
maar God liet ons gewoon gaan. We kregen van Hem geen reactie.
We bezochten geruime tijd een
gemeente in de buurt en een gemeente verder weg en ontdekten dat overal wel wat
was. Tot wij Gods roep hoorden, dat we terug moesten gaan naar de gemeente waar
we vandaan gekomen waren. God had ons gekneed en gevormd. Inmiddels wilden we
Hem gehoorzaam zijn en een nederige houding hebben. Wij keerden terug naar de
gemeente en het voelde als een warme deken. Dezelfde gemeente, hoe is het
mogelijk! Was de gemeente veranderd? Nee, wij waren veranderd!
Zo kom ik tot een bepaalde
conclusie. Staat iets je tegen aan de gemeente? Je kunt naar een andere
gemeente gaan. Weet wel dat je ook daar dingen/mensen tegen zult komen die je
niet aan staan en waarom? Omdat je jezelf meeneemt!!!
Je ongelukkig voelen, het
niet gezien weten, de verbinding missen en zoveel dingen die ik hierboven uit
mijn leven heb gedeeld, het komt allemaal uit jezelf!!!
Ik geloof dat nederig zijn,
betekent dat je wilt dienen, wilt geven. Dat je doet wat je kunt, ook al voelt
het niet prettig, totdat God zegt dat je het niet meer hoeft te doen.
Je kunt God bidden dat Hij
weg wil nemen wat jou (en Hem) hindert en dan kan Hij doen wat Hij nodig vindt.
Bid niet om meer liefde, bid
om in liefde te wandelen.
Wij hebben een gemeente, met
mensen door God bij elkaar gebracht en met elkaar zijn wij beheerders voor God.
Het is Zijn gemeente en Hij vertrouwt Zijn bezittingen aan ons toe met Zijn
macht, Zijn kracht en in Zijn naam.
